Za dużo się dzieje. Nie mam już siły na nic. W szkole raczej się nie nudzę. Non stop coś wymyślą. Jutro mamy Dzień Tańca. Plakaty powywieszane. Mam nadzieję, że moje dziewczynki się nie pomylą, zatańczą świetnie i zgarną pierwsze miejsce. W czwartek idziemy na spektakl o piciu, ćpaniu i takie tam. Wiecie, że ja lubię takie rzeczy, wiec się cieszę. W piątek chyba odpuszczę sobie bezczynne siedzenie w niemalże pustej klasie. Pół szkoły idzie sobie pobiegać. Wgl ostatnio dość dużo się działo. Ale się układa. Ostatnio to było pomieszanie z poplątaniem. Sama się gubiłam w tym wszystkim. Teraz sobie wszystko przemyślałam i jest dobrze. Ale będzie lepiej. Zdecydowanie. Tylko trzeba czasu. Ale fajnie jest mieć koło siebie takie bliskie osoby. Dla Ciebie zawsze dostępne na facebooku. Szkoda, że wcześniej tego nie zauważyłam. Za miesiąc z większością osób w szkole stracę kontakt. Najprawdopodobniej. Ale Ci najbliżsi zostaną, to się liczy. Będzie fajnie. Tak czuję. Miałam dziś pisać filozoficzną notkę. Nie wyszło.

Nie wiesz jak zacząć post? Napisz...

Jak ten czas szybko mija. 

Dopiero zaczęłam chodzić do gimbazjum. Dopiero poznałam moje obecne przyjaciółki. Dopiero byłam w Desznicy. Dopiero pisałam egzaminy. Dopiero jadłam kolację. Dobra była. Co z nowości? Zapisałam się do zespołu pieśni i tańca. Tak, zrobiłam to. Powiedzmy, że nie ma odwrotu. Będę tańczyć w kolorowej spódnicy i śpiewać głośne piosenki. Ale zanim doszło do tego, oczywiście zrobiłam w szkole zamieszanie. Przecięłam się kapslem od Tymbarka. Jestem trochę, a nawet bardzo wrażliwa na ból. Prawie straciłam przytomność. Jak to wyglądało nie będę opisywać. Nic ciekawego. Umierająca Panna Młoda. Ale żyję. Nic mi sie nie stało. Tak mam, po prostu. Wczoraj po południu już przejechałam się nowym starym rowerem nad staw. Muszę wyrobić sobie kondycję. 

Zamieszanie. Ostatnie sprawdziany, pytaniny. Podania. Ja swoje złożyłam wczoraj. Wymarzone liceum, a tyle muszę się namęczyć, żeby się do niego dostać. Chore. Ale oswoiłam się z tą myślą. Przez coś takiego nie mam zamiaru iść do gorszej szkoły. Jakoś to będzie, nie? Uparłam się i koniec. Ale zaraz, wróć. Mogę się nie dostać. Chcę już czerwiec. Mieć wystawione oceny, wiedzieć jaką będę mieć średnią. Znać wyniki egzaminów, mieć święty spokój. Maj też trzeba przeżyć. Rano zimno, po południu gorąco. Każdą przerwę w szkole spędzam na polu, a gdy jestem w domu to mi się nie chce. Chyba większość tak ma. Ale i tak zmieniłam ostatnio tryb życia. Wychodzę, spotykam się ze znajomymi. *WOOW* No wiem, wiem. Ja raczej rzadko tak wychodziłam. Czasem gdzieś się spotkałyśmy. Teraz jest lepiej. Postaram się skombinować rower, będę nim jeździć. W dodatku postanowiłam, że zapiszę się do zespołu pieśni i tańca. Akurat kompletują grupę. Co mi szkodzi? Spróbować mogę, a może być fajnie. Tak, ta nowoczesna Ola ubierze strój ludowy. Sama się sobie dziwię. Coś mi odbiło chyba. Za duży wpływ mają na mnie znajomi? Możliwe.

Ola i Ola

Rany, maj. Jakoś ten weekend majowy niczym nie różnił się od zwykłych, kwietniowych weekendów. No, było więcej wolnego. Sobota minęła szybko, bezproblemowo. Zaczęłam szykować się na niedzielę. Różowe paznokcie i te sprawy. Za to w niedzielę rano wstałam chyba koło 9. Miałam więc niecałe półtorej godziny, żeby zrobić się na bóstwo. Wyrobiłam się w czasie co do minuty, ale nie zdążyłam nawet niczego zjeść. Trzeba było spieszyć się do kościoła, na komunię kuzynki. Dużo ludzi, dużo gadania, dużo jedzenia. Wszystkiego było dużo. W butach wytrzymałam chyba 4 godziny co uważam za osobisty rekord. Spotkałam kilka dawno niewidzianych osób. Muszę wrócić na dietę. Miałam to zrobić już wczoraj, ale trafił się darmowy wyjazd do Rzeszowa na koncert Krzysztofa Krawczyka. Wcześniej było spotkanie z jakimś panem od.. ekologii, ale nie wiem czy ktoś go słuchał. Z resztą jak tu się skupić, skoro wokół ciebie tyle ciekawych rzeczy! Krawczyk zrobił show niczym Justin Bieber w Łodzi. I chyba tyle na ten temat. Zrobiłyśmy sztuczny tłum, porobiłyśmy zdjęcia i do McDonaldu. W domu byłam koło 22, wykończona. Dziś w szkole to dosłownie spałam. Na szczęście trafiła się wyjątkowo nudna prezentacja pewnej szkoły to trochę zregenerowałam siły. Jest dobrze. I uśmiech.

Dałabym wam więcej zdjęć, ale blogger się już totalnie zbuntował, nie wiem o co chodzi, więc jak jakimś cudem zaczną się dodawać, to wtedy hurtem wam je prześlę. Przepraszam, to nie zależy ode mnie.