Ciągle wszystko zmieniam. Po prostu nie mogę się na nic zdecydować. Myślę, że ten wygląd i nazwa zostanie. Znając mnie to za miesiąc będzie się nazywał zupełnie inaczej. Ejsel. Niech już będzie. Nudzi mi się, więc kombinuję. Wczoraj i tak miałam zapewnioną rozrywkę. Byłam z rodzicami i siostrą na pierwszej wakacyjnej wycieczce. Zwiedzamy okolice swojego miejsca zamieszkania. Jakieś duże kamienie. Uhuhu. To dopiero rozrywka. Powiem Wam, że były całkiem fajne. Samo słowo "kamień" nie budzi szczególnej ekscytacji, ale było na co popatrzeć. Na zamku Aleksandra Fredry też można było poczuć adrenalinę. Właściwie to w ruinach zamku. Wiele tego nie było, ale sam fakt, że przeszłam się po murze, o którym jest mowa w "Zemście" sprawia, że mam "szacun na dzielni". Gdyby jeszcze ktokolwiek czytał lektury. Podsumowując: ładne kamienie, ładne ruiny, ładne widoki. Czego chcieć więcej? Biała czekolada. Nie, przepraszam, odchudzam się. To jest właśnie silna wola. Której nie mam. Biała czekolada już się trawi. Mamy poniedziałek. Do jutra mam złożyć kopie świadectw. Jedną miałam złożyć już dziś, ale przejechałam 30km tylko po to, żeby usłyszeć "nie masz składać żadnych papierów". To w końcu do której szkoły mam składać, a do której nie, bo nie ogarniam. No dobra, nieważne. Gorzej, że nie znalazłam ani jednych czarnych dżinsowych rurek. Czy wymagam tak wiele? Najwidoczniej tak. Teraz każdy ciuch jest jakiś dziwny. Nie ma najprostszych rzeczy. Dalej nie mam w czym chodzić. Może wytrzymam do sierpnia. Tak w ogóle to od dziś miała być ponoć wyłączona opcja "obserwuj". Zamiast tego mieli być obserwatorzy Google+, ale jak widać dalej to coś się na blogach mieści. Koniec z moją anonimowością, bo musiałam przełączyć konta. Mimo wszystko dla Was jestem Asel bądź Alex. "Wysyłanie wiadomości nie powiodło się." No to zdjęć z kamieniami nie będzie. Jak już to ogarnę to wstawię na facebooka, którego macie z boku więc o tony lajków poproszę.

Chcecie jakąś rozterkę psychologiczną? Może coś wymyślę. Uśmiech.

Skończyłam szkołę. Tyle w temacie.
Możliwe, że to moje ostatnie świadectwo z paskiem. Z pewnością ostatni raz zajmowałam się klasową składką na koniec roku, ale ten temat może przemilczę. Już koniec gadania o tych rzeczach. Są wakacje. To już nie moja klasa. Z jednej strony fajnie, z drugiej troche szkoda niektórych osób, ale heloł, jest teraz tyle możliwości, poza tym nie mieszkamy aż tak daleko siebie. Nie przesadzajmy. Wszyscy dziś płakali, ja nie. Nie wiem, nie rusza mnie to. Może nie mam uczuć. A może po prostu zdaję sobie sprawę, że nie rozstajemy się na zawsze. Coś musi się skończyć, żeby coś nowego mogło się zacząć i nie przeżywajmy tego aż tak emocjonalnie. Choć to zależy od psychiki. Dobra, dobra. Tyle.

Będę mieć teraz dużo wolnego czasu, więc postaram się nadrobić tu zaległości, poprawić to co było źle, wchodzić tu częściej, pisać ciekawiej. Byłam ostatnio dość zajęta próbami przed zakończeniem i sami wiecie jak dni szybko lecą.

W każdym razie, bawcie się dobrze.
Uśmiech.

Jestem zmęczona. Na koniec roku szkolnego jest zawsze pełno biegania. Oceny już załatwiłam. Kwiaty zamówione. Prawie wszystkie prezenty też. Mam nadzieję, że to wszystko będzie wyglądać w miarę dobrze. Czuję się za to wszystko odpowiedzialna. Bo jestem. A trudno jest dogodzić każdemu. No, ale jakoś to będzie. Kończę szkołę. Jeden z wielu etapów, z którego zapadną mi w pamięci tylko nieliczne rzeczy. Większość zapomnę. Nawet chciałabym. Gimnazjum to nie jest najfajniejszy okres życia. Jesteś za młoda żeby zachowywać się jak dorosła, ale za stara, żeby bawić się lalkami. Ja czuję, że dopiero teraz dojrzewam. Z perspektywy czasu... byłam strasznie dziwnym dzieckiem. Chciałam być emo. To nie jest normalne. Zawsze usprawiedliwiam się jednym: "szukałam siebie". Nie, po prostu naoglądałam się dziwnych zdjęć w internecie i chciałam mieć takie fajne włosy. Teraz co nieco się zmieniło. Zrobiłam sobie dreda. Ma na imię Edgar. Wiem, wiem, głupie. Głupie imię i głupie to, że nadałam dredowi imię. Jutro wyniki egzaminów. Nie boję się. Ani trochę. 

Gimba kończę ze średnią 5.06

Dopiero dziś dostałam piątkę z matematyki. Moja najwyższa średnia w życiu. Nie wiem jakim sposobem mogłam mieć w pierwszej gimnazjum średnią poniżej 5.0...

W przyszłym roku z pewnością będzie gorzej. Ale nie dam się. Bo Bob Budowniczy... no właśnie.

Nie mam dla was swojego zdjęcia, ale coś innego. Może nawet fajniejszego niż ja. Albo nie, jednak nie. 

Od razu 10-godzinna wersja. Miłego słuchania.

Teraz wam to nie wyjdzie z głów. Przepraszam.

Co się stało? Coś nowego. Postanowiłam zmienić nazwę bloga, jednocześnie na moją nazwę. Tak więc witajcie u Aselcoutch [czyt. ejselkacz]. To słowo nie istnieje. Powstało od angielskiego SELCOUTH pisanego przez samo "h", co oznacza: nieznany, rzadki, dziwny, ale także cudowny i wspaniały. Przerobiłam je trochę i wyszło coś takiego. Ta nazwa już się nie zmieni. 

Pominę szczegółową relację z klasowego ogniska, bo chyba każdy wie jak coś takiego wygląda. Nic nadzwyczajnego sie nie zdarzyło, ale było fajnie. Dziś naliczyłam już SIEDEMNAŚCIE ukąszeń komarów. Są wszędzie. Drapię się ciągle i ubolewam nad swym własnym losem. Ciekawe czy kiedyś pobiję ten wynik. Teraz muszę zająć się czymś innym. Oglądałam wczoraj powtórkę "Top Model", którego nie lubię. Ale te dziewczyny... są chude. Więc się odchudzam. Pomińmy to, że przed sekundą zjadłam czekoladkę. Nie rozpisuję się już na temat odchudzania bo w moim przypadku jest dużo gadania, mało działania. Dużo rzeczy się teraz kończy. Będę o tym lamentować jeszcze miesiąc po zakończeniu roku. Tak sobie myślę... przecież niedługo wyniki z egzaminu. Szczerze to już chciałabym je znać. Nie poszły mi chyba tak źle i chcę wiedzieć ile będę mieć punktów rekrutacyjnych. 

Przypominam o facebooku, blognovinie i asku. Uśmiech.

Nie pisałam. Długo. Na swoją obronę mam tylko to, że przez większość tego tygodnia ślęczałam nad książkami. Miałam nadzieję poprawić wszystko w tym tygodniu, ale dalej mam niepewną sytuację z biologią i matematyką. Do średniej 5.0 brakuje mi jednej piątki więc jestem zwarta i gotowa. Potem już z górki. 

Jem truskawki. W tym roku nawet mi smakują. Wcześniej jakoś za nimi nie przepadałam. Teraz pół komentarzy: Też kocham truskawki. Wiem, wiem. Lepsze to niż cukierki. Ciastka. Lody. Czekolada. Wszystko. Za dużo tego jedzenia. A w końcu pasowałoby coś schudnąć. 6kg mniej dla mnie to i tak mało. Ale jednego mi brak. Motywacji. 

W szkole ostatnio dość dużo się dzieje. Ostatnia dyskoteka. Była w środę. Powrót do lat 80. Właściwie to poszłam tam tylko z tego względu. Żeby się fajnie ubrać. Choć mogę się tak nosić na co dzień. I chyba faktycznie zacznę, bo spodobało mi się. Jakoś ciągnie mnie do tych rockowych klimatów. Od 3 lat tak jest. Tak, pamiętam. Ale dalej szukam siebie. Faktycznie dojrzewam. Nawiązując do komentarza z poprzedniej notki. Cały czas jestem na etapie poszukiwań. Może tak już będzie zawsze? Kto wie. 

Idę dziś chyba na klasowe ognisko. Ekhem. 

Aż chyba znalazłam temat na następną notę. 

Chcecie dostać zdjęcia z maja i czerwca następnym razem? 

Po co pytam... i tak dodam. 

Pamiętajcie o facebooku, bloglovinie i asku. Wszystko znajdziecie po prawej stronie. Trzymajcie się i uśmiech.

Ostatnia notka była najgorszą w mojej blogowej karierze. Dlatego już jej nie zobaczycie. Nie wiem co sie stało, że ostatnio zajmuję się nołlajfieniem. Ale dziś ostatnia niedziela siedzenia w tym czymś i wracam do starych nawyków. Jakich starych... Tych sprzed dwóch tygodni. Od tego czasu też źle wychodzę na zdjęciach dlatego daję wam same stare. Szukam ochotnika do rozwinięcia mojej fotograficznej wizji. I pstrykania. Wszystko by było, gdybym miała większą chęć i czas. Ostatnio ciągle mam coś na głowie. Bez przerwy. Ale to ostatni taki tydzień. Zakończę gimbazę ze średnią na jaką zasłużę, póki co ostatkiem sił próbuję coś podbić wyżej.

Czasem potrzebuję takiego porządnego kopa żeby w końcu się za coś wziąć. Teraz to wszystko robię tak na odwal się. A to nie o to chodzi. Jak się coś lubi i jak robi się to nie tylko dla siebie to trzeba się przyłożyć. Przyznaję, że nienawidzę jak komentarz pod postem nie ma żadnego z nim związku. Wkurzające. A sama tak robię. Ale to przesada jak 12 komentarzy ma za zadanie tylko i wyłącznie promowanie czyjegoś bloga. Nie będę już tak robić. Wystarczą mi dwa słowa dotyczące notki i ja już wiem czy to ma wgl sens czy nie. Bo skoro ktoś ma gdzieś to co jest tu napisane i nie poświęci 5 minut na przeczytanie, to jak może pisać, że mam świetnego bloga? Bo wygląd ładny? W blogach chodzi o treść. A ja do tej treści muszę się przyłożyć. Jak jeszcze 2/3 tygodnie temu.

Przyznaję, że nie wchodzę na żadnego bloga, do którego link zostawiacie niżej. Żadnego. Mam blogi, które czytam regularnie. Czasem nawet kilka razy dziennie bo ktos jest tak szczęśliwy, że nie potrafi tego wytrzymać i non stop pisze jakie to życie jest wspaniałe. I dobrze. Dobrze, bo to jest od niego. Bo tak to ma wyglądać. Bo to przycjąga uwagę. Tak, o Alchemicznym mówię. To chyba jeden z nielicznych blogów, które nie są tak puste jak większość tych nastolatkowych robótek. Czasem też piszę bez sensu. Byle było. Dziś, teraz nie. Teraz piszę co myślę. I tak ma zostać. Tylko muszę to sobie wpoić. Dlatego skończyłam z pisaniem o modzie. Bo to było puste. Bez wartościowego przekazu. Bez jakiegokolwiek przekazu. Żeby nacieszyć oko. A ja chcę iść w inną stronę. Alex, ogarnij się.

To trzeba czytać.