Hej!

O kurcze! Jak miło znów tu być. Chyba po 6 miesiącach. Ale tak szczerze mówiąc nie mam wyrzutów sumienia, że mnie nie było. Zdążyłam w tym czasie sobie generalnie poukładać życie. I tak z maturzystki stałam się spełnioną studentką zarządzania kulturą i mediami na UJ, przepracowałam swoje pierwsze miesiące w życiu i.. przefarbowałam się na różowo. Mnóstwo osób pytało "dlaczego?" i w zasadzie nie jestem w stanie podać jednego sensownego argumentu. Po prostu, dlaczego nie? :D Ogólnie to zaczęliśmy nowy rok, a więc postarałam się też w miarę swoich możliwości przemyśleć i rozpisać jakiś konkretny plan na to miejsce, bo nie chcę żeby stało takie zakurzone i nieużywane. W końcu poświęciłam mu tyle czasu w swoim życiu, że szkoda byłoby je tak porzucać i marnować. Stwierdziłam, że moja miłość do zakupów, mody i makijażu jest tak duża, że to wręcz absurdalne, że tak rzadko im się tu poświęcam. A może dzięki temu jeszcze bardziej bym się rozwinęła? Kto wie. Dlatego warto spróbować. Zamierzam wam też trochę poopowiadać o moich niedawnych czy obecnych doświadczeniach, jak praca w Londynie czy studia, choć to może już nie jest tak ciekawa sprawa. W każdym razie jest to opcja do przemyślenia :D Myślę, że ta przerwa pozwoliła mi na wzięcie oddechu. Poczułam się trochę jak na wakacjach, ale jednak czegoś mi brakowało :D A więc jestem, cała, zdrowa i gotowa do działania! 

Na koniec możecie pooglądać sobie kilka moich zdjęć z okresu, kiedy mnie nie było: od wakacji w Londynie, po Kraków i nowe włosy.

Hei ♡

Dziś sobie troszkę do was pogadam. Trochę się za tym stęskniłam, a chyba nadszedł na to odpowiedni czas. Zbliżają się wielkie, a nawet ogromne zmiany. Z jednej strony się cieszę, a z drugiej cholernie boję. Za tydzień będę w trakcie pisania pierwszej matury. Nie, jeszcze się nie stresuję. Jeszcze. Jak na razie bardziej przeżywam fakt, że już nigdy nie zasiądę w szkolnej ławce, nigdy nie zobaczę mojej klasy całej na matematyce, ani żadnej innej lekcji. Niedługo mi przejdzie, ale tak naprawdę z żadną klasą nie byłam tak związana. No cóż, w czwartek zakończenie roku szkolnego, w piątek ostatni wspólny wyjazd, a po maturze nasze drogi się rozejdą. Nowe doświadczenia, nowi ludzie. Wakacje będą kolejnym wyzwaniem. Jeszcze trudniejsze rozstanie- z najważniejszymi ludźmi w moim życiu. Póki co nie wyobrażam sobie tego, ale wiem, że nie ma innego wyjścia. Po powrocie kolejne zmiany. Nowa szkoła (mam nadzieję), nowe miejsce. Tego jest tak dużo, że ciężko mi to wszystko ogarnąć. Dlatego skupiam się na tym, co aktualne i uczę się wosu kolejny dzień z rzędu. A jeszcze w międzyczasie komunia siostry, więc w domu będzie tłoczno! Jeden wielki chaos. Ale przynajmniej nie jest nudno ;) Bo przecież wyzwaniom trzeba stawiać czoła, a nie bać się, prawda?

Hei! Kilka tygodni przerwy od życia w internecie wcale nie sprawiło, że wszystko sobie poukładałam. Wręcz przeciwnie. Mam w głowie jeden wielki chaos. Stwierdziłam, że to jednak nie blog był przyczyną tego, że z niczym nie mogłam się wyrobić. Wręcz przeciwnie- był jedyną stałą rzeczą, która regulowała mi mój tygodniowy podział obowiązków. Więc wracam! Cała, zdrowa, pełna nowej energii, nowych uczuć, nowych wyzwań, w nowym pokoju! Nie wiem czy jest lepiej, ale na pewno jest inaczej. Ciężko było mi znaleźć tą chwilę, żeby w końcu usiąść i pisać, tak jak dawniej. Nie ukrywam, że kilka razy się do tego przymierzałam, ale nie byłam w stanie sklecić porządnie ani jednego zdania. Zamiast się motywować jeszcze bardziej pogrążałam się w artystycznym nieładzie. Działo się w międzyczasie tyle rzeczy, że nawet nie miałam czasu się dołować. Z resztą szkoda mi na to czasu. Zdążyłam odwiedzić Zakopane i Kraków, pojechać na "Gwiezdne wojny", napisać większość matur próbnych no i przeżyć noc licealnego życia! Już dwa tygodnie mijają od studniówki, o której myślałam przez ostatnie kilka miesięcy. Nigdy wcześniej nie cieszyłam się z żadnej imprezy czy balu tak bardzo jak z tego, tym bardziej, że bawiłam się w perfekcyjnym towarzystwie. Teraz powoli zmierzam ku normalności, mimo że już pewnie nigdy nie będzie już tak jak przed tymi trzema miesiącami. Zmienia się życie, zmieniam się ja. Dopiero teraz widzę jak bardzo tego potrzebowałam. Pozostało mi tylko dalsze odkrywanie mojego blogerskiego "ja". 

+Kilka zdjęć z ostatnich tygodni, see ya! :*

Nawet sobie nie wyobrażacie ile w życiu napisałam postów, których nigdy później nie opublikowałam. Czasem czuję się tu jak na jakiejś terapii. Tym razem już miałam go publikować i uświadomiłam sobie, że to przecież nie jest do was. To tylko jeden wielki wylew moich myśli. Dzieje się tyle rzeczy, mam tak dużo planów, tyle pomysłów poszło do kosza, że trudno mi to wszystko zebrać w jedną całość. Dwa tygodnie temu dostałam impuls do jednej zmiany, ale w sumie czemu by tego nie przenieść na inne sfery życia? Tak, jestem na kolejnej diecie i mam odwyk od słodyczy. Idzie całkiem nieźle, nie czuję potrzeby picia gorącej czekolady. Chociaż to takie trochę bolesne, bo w końcu jest jesień. No ale jak już powiedziałam A, to nie mogę się wycofać dla 5 minut czekoladowych uniesień. Muszę przestać o tym pisać, bo sama zrobiłam sobie na nią ochotę. Mam nadzieję, że nie ma jej w domu, nie będzie mnie kusić. No ale w każdym razie- szykuje mi sie kilka fajnych wyjazdów, liczę na to, że sama siebie przypilnuję i zrobię jakieś relacje albo cokolwiek. Jestem może jakaś nienormalna, ale zawsze kiedy mam konkretny plan i pomysł na post to nagle zupełnie mi się go odechciewa i piszę o czymś kompletnie innym. W rezultacie cudowny post z mojej głowy traci szansę na ujrzenie światła dziennego. Tak na marginesie to powiem wam, że strasznie ciągnie mnie do tych modowo-kosmetycznych spraw. Czasem coś się już tutaj pojawiało, ale jestem z tego kompletnie niezadowolona. W rezultacie zawsze rezygnowałam. To jednak wymaga już większego zaangażowania. Ale póki co muszę uregulować kwestię samej treści, bo nie mogę was karmić byle czym ;)

Dlaczego to tak znienawidzona pora roku? Chyba już tak mamy, że musimy mieć na co zrzucić winę za zły humor, senność i rozdrażnienie. Jesień sprawia wrażenie przytłaczającej i ciemnej. Świetny moment żeby poużalać się nad sobą i ponarzekać. Bo zimno. Bo mokro. Bo się nie chce. Bo trzeba wstać. Bo skończyła się kawa. Bo koc nie grzeje. Bo włosy nie takie. Bo jesień jest zła. Życie jest złe. Ona nie temu służy. Jest jesień- masz być cicho. Lato jest od krzyku, teraz pora zwolnić. 

Kocham jesień. Za tę zmienność. Za muzykę. Za cudowny zapach powietrza. 

Za wszystkie piękne, złote i czerwone liście. Za podmuch wiatru, który je strąca. Nie ma piękniejszego widoku. W takich momentach cieszę się, że z każdej strony otaczają mnie pagórki. Mniejsze, większe, kolorowe, idealne. Rzadko kiedy porusza mnie natura, ale lasy mają w sobie coś magicznego, szczególnie jesienią. Są w zasadzie definicją tej pory roku. Cicho, tajemniczo, kolorowo. Wystarczy wziąć głęboki oddech, żeby znaleźć się w zupełnie innym świecie.

Za poparzony język. Usprawiedliwione kalorie, które nie tylko cudownie smakują, ale też rozgrzewają. Nie piję kawy, jestem zwolenniczką czekolady w każdej postaci. Jesień nadaje jej zupełnie innego smaku. Ewentualny zamiennik: mocna herbata z miodem lub mleko. Z każdym jednak wygrywa czekolada. Absolutny i niezmienny jesienny ulubieniec.

Za szybko zapadający zmrok. Przepis na perfekcyjny jesienny wieczór: idealna czekolada w ulubionym kubku, najcieplejszy na świecie koc, wełniane skarpetki i niekończąca się dawka muzyki. Z jesienią najbardziej kojarzą mi się The Neighbourhood i Bastille. Później- według uznania- dobra książka albo laptop. Koniecznie wyłącz facebooka. Niech nikt nie zakłóca tej chwili.

Za kropelki deszczu spływające po moim oknie. Niech do tego wszystkiego przyjdzie ogromna chmura. Czy może być jeszcze lepiej? Może jestem nienormalna, ale czasem siedząc i grzebiąc w internecie lub podczas zasypiania, włączam sobie dźwięki padającego deszczu. Polecam www.noisli.com. Radzę wcześniej iść do łazienki. 

Kochajcie jesień. Miłych wieczorów ❤

Dopiero połowa miesiąca. Poudawajcie, że chcecie już szkołę, to też będzie wam się dłużyło. Dobry patent, polecam. Tylko ja nie udaję. Tęsknię za klasą i chcę już mieć wszystko poukładane. Jedyny minus jest taki, że będę coraz bliżej matury, ale czas leci ciągle. Od narodzin jest mi coraz bliższa. 

Już 1/2 planów wakacyjnych za mną. Minęło wesele, największa atrakcja. Trochę głupio, bo w sumie nie mam zbyt wielu zdjęć i taką pełną relację pasowałoby zrobić kiedy już dostanę te od fotografa. Z drugiej jednak strony będę musiała na to poczekać kilka miesięcy, a wtedy sprawa nie będzie już tak aktualna jak teraz. Mimo wszystko wolę chyba zrobić to raz a porządnie. Mogę jedynie dodać, że to było najlepsze wesele w moim życiu.

Skoro ten etap mam za sobą mogę bardziej skupić się na sobie i swojej osiemnastce. Został miesiąc więc jakiś zarys mam w głowie, ale zobaczymy jak to wyjdzie.  

Od kilku dni z rzędu chodzę nad wodę. I kto by pomyślał, że mam za domem taki mały raj! Zakochałam się w tym miejscu. Może nie jest najpiękniejsze, ale mnie taki krajobraz w zupełności wystarcza. W sobotę byłam tam z siostrami, żeby spędzić ze sobą trochę czasu przed rozstaniem.

W trakcie wakacji trudno jest się zabrać za cokolwiek. Odpuściłam już całkowicie walkę z moim laptopem, co wybiło mnie nieco z rytmu. Zawsze kiedy chciałam coś napisać siadałam wieczorem kiedy miałam ciszę, robiłam milion innych rzeczy w internecie i dopisywałam po 1 zdaniu, kiedy tylko przychodziło mi do głowy. Po 2 godzinach byłam gotowa. Trudno jest mi przyjść, usiąść przed komputerem i pisać na nieswojej klawiaturze. Włączyłam sobie muzykę i zrobiłam gorącą czekoladę żeby poszło mi trochę łatwiej. Ponadto od kilku dni bawię się szablonami. Jestem usatysfakcjonowana.

Wakacje zaczęłam świadectwem z paskiem i tygodniem przesiedzianym w domu. Udało mi się w końcu skompletować weselny outfit. Czekam jeszcze tylko na buty i nareszcie będę mogła wszystko ze sobą przymierzyć. Ogólnie od kilku tygodni w moim domu nie ma innego tematu. To ślub mojej pierwszej siostry, czuję się taka ważna. Na szczęście nie muszę świadkować ani niczym się stresować. Będę tam tylko wyglądać. I jeść.

Zostały nam dwa tygodnie. Nie mogę doczekać się ostatniego. Fryzjer, paznokcie, same przyjemności. Ta gorąca czekolada jest z chili. Dopiero teraz zaczęłam czuć tę paprykę. Dziwny smak biorąc pod uwagę, że ją posłodziłam.

Jutro zobaczę się w końcu z moimi prawie dorosłymi dziewczynkami. Poopalać się raczej nie poopalamy patrząc na dzisiejszą pogodę, ale wcale mnie to nie dołuję. Nienawidzę słońca na swojej skórze. Za to pokochałam hennę i będę chyba próbować bawić się nią dalej.

Buźki ♡